6 Nisan 2013 Cumartesi

Gaz Lambası

Ben çocukken sık sık elektrikler kesilirdi.
Bir saat. İki saat.. Üç saat...
"Lüks"ü yakardık. Bu şeyin adı neden lüks diye düşünürdüm. "Herhalde herkesin alabileceği bir şey değil. Lüks içinde yaşayanlar alabiliyor galiba." diye düşünürdüm. Çocuk beyni işte. Latinceden bihaber.
Babam evdeyse bize hikayeler anlatırdı. Gençliğinden, çocukluğundan filan. Elektriğin olmadığı zamanlardan yani. Çok eğlenirdik. Eğlenceli adamdır yani babam. Ama biraz da... Neyse. Çok eğlenirdik işte.


Elektrikler geldiğinde televizyonun kırmızı ışığı yanar ve muhtemelen tüpünden gelen tıpısss diye bir ses çıkardı. Hemen televizyon açılırdı yani. Muhabbete balta inerdi. Dugdugudugdugdugudugdum. Show TV. Üzülürdüm ben karanlığın gittiğine, luxun söndüğüne.

İşte o zamanlar ya hepten kaybolmak ya da geri gelmek üzere. Şimdi düşündüm de hangisini tercih ederdim bilmiyorum.

1 yorum:

  1. lüksün yanmasına sevinirdim..karanlık kusurları gizler..aydınlık acı verir..yakar..dahi olmadığım için aydınlıkta uçamam..
    ''Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta''

    YanıtlaSil

Web Statistics